Samojeden van de IJszee
vriendelijk, vrolijk, sportief en sociaal

Home > Rasstandaard > Historische artikelen

Rasstandaard

Polina 5 maart 2009

Huidige standaard

FCI-standaard 212 09-01-1999
Oorsprong: Noord Rusland en Siberië.
Recht op standaardwijzigingen: Nordic Kennel Union (N.K.U.).
Publicatiedatum van de originele geldige standaard: 22-07-1997.
Gebruik: Slede- en gezelschapshond.
Classificatie F.C.I.: Groep 5: Spitzen en Oertypen.
Sectie 1: Noordelijke sledehonden. Zonder werkproef.

Kort historisch overzicht

De naam samojeed is afkomstig van de Samojedenvolkeren in Noord Rusland en Siberië. In Zuidelijke gedeelten van het gebied gebruikten ze witte, zwart en bruinbonte honden als rendierhoeders; in de noordelijke gedeelten waren de honden zuiver wit, hadden een zachte aard en werden gebruikt als jacht- en sledehond. De Samojedenhonden leefden dicht bij hun eigenaren, ze sliepen zelfs in de onderkomens en werden gebruikt als verwarmers.

De Britse bioloog Ernest Kilburn Scott verbleef in 1889 drie maandenbij Samojedenstammen. Hij nam een mannelijk pupje, "Sabarka" mee terug naar Engeland. Later importeerde hij een crèmekleurige teef, "Whitey Petchora", van de Westkant van de Oeral, en van Siberië de sneeuwwitte reu, "Musti". Deze paar honden en die welke door de ontdekkingsreizigers werden meegenomen, vormen de basis voor de westerse Samojeed. De eerste standaard werd in 1909 in Engeland geschreven.

Algemeen beeld

Een elegante witte poolhond, van gemiddelde afmetingen, die in zijn verschijning de indruk van kracht, uithoudingsvermogen, charme, lenigheid, waardigheid en zelfvertrouwen uitstraalt. De zogenaamde "Samojedenglimlach" wordt gevormd door een combinatie van de oogvorm en oogplaatsing, en de licht omhoog gebogen mondhoeken. Het geslacht moet duidelijk herkenbaar zijn.

Huidige standaard
Present standard


De eerste rasstandaard voor de Samojeed / The first Samoyed standard

early_samoyeds
De eerste Samojeden in Engeland, ca. 1905
Van links naar rechts: Prince Zouroff, Russolene, Pearlene, Yugolene en Nansen, geflankeerd door pups.

De honden aan de basis van de eerste rasstandaard

In de eerste decennia van de vorige eeuw kwamen tal van samojeden en hun nakomelingenn terug van verschillende Antarctische expedities en weden achtergelaten in Sydney, de havenstad van New South Wales in Australië.
In die tijd woonde Ernest Kilburn Scott ook in Sydney, hij gaf daar lezingen aan de universiteit en heeft daar de oorspronkelijke honden leren kennen en waarderen.

In 1908 keerde hij met zijn familie terug naar Engeland en nam Antarctic Buck, een raszuivere samojeed die hij gevonden had in de Sydney Zoo, met zich mee. Antarctic Buck werd geregistreerd bij de Kennel Club in Engeland, maar na de quarantaine en zijn eerste show, stierf hij aan hondenziekte. Slechts vijf van zijn geregistreerde pups overleefden de epidemie. De eerste rasstandaard werd geschreven door Ernest Kilburn Scott en gepubliceerd in Engeland op 15 mei 1909. Deze standaard is gebaseerd op zijn omgang met deze oorspronkelijke honden en de waarnemingen die hij in Australië gedaan heeft.

Er zijn wereldwijd een aantal fokkers die deze honden, die model gestaan hebben voor de eerste rasstandaard, nog steeds waarderen en proberen in stand te houden. Sinds 1924 zijn er ook in Nederland nog steeds fokkers en liefhebbers van deze oorspronkelijke honden.

De eerste standaard in het Nederlands en het Engels




Volg ons op facebook

© 2005 / 2016 Samojeden van de IJszee - Corry Nijdam
Kennelregistratie 10779 - 1969